Uncategorized,  Αφιέρωμα,  Ταινίες

Howl’s Moving Castle – Το Κινούμενο Κάστρο

Μία από τις πρώτες μου αναμνήσεις για την επαφή μου με τον κινηματογράφο είναι η 8χρονη Ευαγγελία να κάθεται σε ένα Θερινό κινηματογράφο για παιδιά το καλοκαίρι του 2005 ή 2006 και να βλέπει για πρώτη φόρα ένα παιδικό, μια animation ταινία, που λεγόταν »Το κινούμενο κάστρο».
Τότε η αλήθεια είναι δεν μπόρεσα να καταλάβω και πολλά πράγματα, ούτε και να εκτιμήσω το μεγαλείο της . Μετά από περίπου 6/7 χρόνια έτυχε να πέσει στα χέρια μου το DVD της ταινίας, οπότε και την ξαναείδα. Από εκείνη την στιγμή, παραμένει η καλύτερη ταινία που έχω δει. Ξεπερνά κάθε ταινία δράσης, αστυνομική ή ιστορική που έχω δει από τότε- και θα συνεχίσει να παραμένει κορυφαία, εκτός και αν το Studio Ghibli καταφέρει να δημιουργήσει κάτι ακόμη καλύτερο.

 

 

Το Studio Ghibli είναι μία Ιαπωνική εταιρία animation ταινιών που ιδρύθηκε το 1984 από τους Toshio Suzuki, Yasuyoshi Tokuma, Isao Tahakata και Hayao Miyazaki– ο Miyazaki μάλιστα έχει δημιουργήσει τα περισσότερα φιλμ του Studio, συμπεριλαμβανομένου και του ¨Κινούμενου Κάστρου». Οι ταινίες του Studio έχουν σημειώσει τις μεγαλύτερες εισπράξεις στην Ιαπωνία αλλά και παγκοσμίως, ενώ έχουν προταθεί και για Oscar- με το «Spirited Away» να κερδίζει το Oscar για καλύτερο animated film το 2003.


 

 

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Το ¨Κινούμενο Κάστρο»- Howl’s Moving Castle– (2004) είναι η 6η κατά σειρά ταινία του Miyazaki- ο οποίος ενώ είχε αποσυρθεί, ανακοίνωσε ότι θα επιστρέψει για ένα τελευταίο animation πριν τους Ολυμπιακούς του 2020 που θα γίνουν στην Ιαπωνία.

Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της Diana Wynne Jones (1986) και μέχρι προσφάτως αγνοούσα την ύπαρξή του. Πριν από λίγες μέρες είχα την ευκαιρία να το ξεκινήσω, και καθότι είναι σχετικά μικρό- περίπου 450 σελίδες- το ολοκλήρωσα σε 2 μέρες. Μου άφησε τα πιο γλυκά συναισθήματα.

 

Η υπόθεση λαμβάνει χώρα σε ένα φανταστικό κόσμο, όπου η μαγεία είναι αληθινή και ο κόσμος περιτριγυρίζεται από μάγους και μάγισσες. Η κεντρική ηρωίδα, η Σόφι, είναι η μεγαλύτερη από 3 αδελφές και όταν ο πατέρας τους πεθαίνει, η κάθε μία παίρνει τον δρόμο της.

Η Σόφι συνεχίζει την οικογενειακή επιχείρηση διατηρώντας το καπελάδικο του πατέρα τους, η μεσαία Λέτι γίνεται μαθητευόμενη μιας μάγισσας και η μικρότερη Μάρθα ξεκινά να μαθητεύει σε ένα Ζαχαροπλαστείο. Η Σόφι ήταν πάντα πολύ υπεύθυνο και χαμηλών τόνων άτομο.Την ημέρα όμως που επισκέπτεται το μαγαζί της η Μάγισσα της Ερήμου- the Witch of the Waste- όλα αλλάζουν.Η μάγισσα την καταριέται παίρνοντας την νιότη της. Γριά πλέον η Σόφι εγκαταλείπει το σπίτι της και αρχίζει να περιπλανιέται, μέχρι που καταλήγει στο σπίτι-κινούμενο κάστρο- ενός άλλου διαβόητου Μάγου, του Howl.

Ο Howl είναι ματαιόδοξος και εγωκεντρικός, αλλά δέχεται να μείνει η Σόφι μαζί με αυτόν, τον μαθητευόμενό του και ένα δαίμονα- τον οποίο συνδέει με τον Howl ένα συμβόλαιο. Η ιστορία από κει και εξής εξελίσσεται καταπληκτικά.

Η Σόφι επιτάσσει την γεροντοκόρη που κρύβει μέσα της και βάζει το σπίτι σε μια τάξη, ψάχνοντας ταυτόχρονα να βρει μια λύση και για την δική της κατάρα αλλά και για αυτή που κυνηγάει τον Howl. Η υπόθεση γίνεται πλούσια όταν εμπλέκονται ένα ζωντανό σκιάχτρο, ένα σκυλί που μεταμορφώνεται σε άνθρωπο, ένας αγνοούμενος πρίγκιπας και ένας νεκρός μάγος.

Με εξέπληξε ιδιαίτερα ο τρόπος συγγραφής της Jones. Σκιαγραφεί τους χαρακτήρες με χιούμορ και οι μεταξύ τους διάλογοι είναι δυναμικοί και ξεκαρδιστικοί. Ταυτόχρονα, υφαίνει ένα μυστήριο στο οποίο εμπλέκονται όλοι οι χαρακτήρες, την λύση του οποίου καλείται να βρει η Σόφι. Με τον καιρό και η ίδια αλλά και ο Howl αλλάζουν, ωριμάζουν και ερωτεύονται χωρίς να το αντιληφθούν

 


 

 

Η ΤΑΙΝΙΑ

Η ταινία και το βιβλίο νομίζω πως παρουσιάζουν εκπληκτική ομοιότητα στα σημεία που μετρούν. Ο Miyazaki ακολούθησε το βασικό plot-line προσαρμόζοντάς το φυσικά σε δεδομένα animation. Η υπόθεση είναι πιο απλοποιημένη και οι χαρακτήρες λιγότεροι χάριν συντομίας του φιλμ.

Επίσης ο Miyazaki θίγει μέσω του σεναρίου κάποια βαθιά θέματα. Η Ταινία διαδραματίζεται σε περίοδο πολέμου και ο ίδιος δεν παύει να δείχνει την τραγική πλευρά του- είχε αντιταχθεί έντονα στο πόλεμο του Ιράκ το 2003. Παρόλα αυτά δημιουργεί ένα μαγευτικό τοπίο- χρησιμοποιεί υπέροχα χρώματα και τοπία γεμάτα ζωή.


 

 

Η ταινία αποτελεί μέχρι και σήμερα μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της Ιαπωνίας σε παγκόσμιο επίπεδο και το αγαπημένο έργο του Miyazaki. Διακρίθηκε για το σενάριο, για την σκηνοθεσία, την σινεματογραφία, την φωτογραφία και φυσικά για την απίστευτη μουσική επένδυσή του.

Είναι ένα από τα πιο γλυκά, ρομαντικά και μαγευτικά φιλμ που έχει δει. Η μουσική του είναι πραγματικά καταπληκτική. Νομίζω πως όσες σελίδες και αν αφιερώσω, δεν θα είναι αρκετές για να περιγράψω όλα τα heart-warming συναισθήματα που μου άφησε και το βιβλίο και η ταινία.

Δεν έχει καμία απολύτως σημασία πόσο χρονών είναι κάποιος, οι ταινίες του Studio Ghibli απευθύνονται σε όλες τις ηλικίες, σε ανθρώπους που απλώς αγαπούν τον κινηματογράφο. Μάλιστα, στις περισσότερες συναντά κανείς μηνύματα που μόνο ενήλικοι θα καταλάβουν.

Αν δεν την έχετε δει λοιπόν, τι περιμένετε;

Απάντηση

Pin It on Pinterest