Uncategorized,  Ταινίες

The Big Short

Στην ταινία του «Το Μεγάλο Σορτάρισμα» (2015) ο Adam Mckey κινηματογραφεί με ντοκιμενταρικό τρόπο την κατάρρευση της Αμερικανικής Κτηματαγοράς το 2008 και την παγκόσμια οικονομική κρίση που ακολούθησε. Με ένα καταπληκτικό καστ αποτελούμενο από τους Christian Bale, Steve Carell, Ryan Gosling, Brad Pitt κ.α., ο Mckey θα αποτυπώσει καρέ-καρέ τα γεγονότα που δημιούργησαν την κτηματομεσιτική φούσκα και το σκάνδαλο που ακολούθησε την πτώση της αμερικανικής αγοράς.

 

 

Βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, η ταινία ακολουθεί 4 διαφορετικούς ανθρώπους:

  • Ένα διδάκτορα γιατρό και διάνοια στην μακρο-οικονομία, τον Michael Burry (Christian Bale), ο οποίος ήταν ο πρώτος που με μαθηματική ακρίβεια προέβλεψε την κρίση που επερχόταν και έκανε σορτάρισμα- πόνταρε δηλαδή εναντίον της αγοράς.
  • Δύο μικροεπιχειρηματίες που ξεκίνησαν από το γκαράζ του σπιτιού τους και με την βοήθεια ενός φίλου τους πρώην χρηματιστή επίσης σόρταραν.
  • Ένα φιλόδοξο τραπεζίτη και ένα διαχειριστή κεφαλαίου αντιστάθμισης κινδύνου (ό,τι και αν σημαίνει αυτό, δεν είμαι οικονομολόγος, ουπς) που με αμφιβολίες και δεύτερες σκέψεις αποφάσισαν να επιχειρήσουν να σορτάρουν εναντίον των τραπεζών.

 

 

Image result for the big short steve carell

 

Άγνωστοι μεταξύ τους, αλλά εμπλεκόμενοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στον κόσμο της Wall street, θα ποντάρουν εναντίον ενός συστήματος οικονομίας που δούλευε σαν ρολόι τις τελευταίες δεκαετίες και στο οποίο στηριζόταν όλη η αμερικανική τραπεζική αγορά. Θα δεχθούν την ειρωνεία και την κοροϊδία του οικονομικού κόσμου, για να βρεθούν πάμπλουτοι αλλά και σωστοί στην πρόβλεψή τους για την φούσκα που απειλούσε να σκάσει.

 

 

Μερικά πράγματα που θα ήθελα να σχολιάσω για την ταινία, αφορούν πρώτα απ’όλα τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών. Ήταν εξαιρετικοί.
O Christian Bale εξ ορισμού είναι φανταστικός, θυμηθείτε τον Batman, αυτό και μόνο φτάνει. Κάθε ερμηνεία του ξεπερνά το πλαίσιο της απλής ενσάρκωσης ενός ρόλου, και προχωρά λίγο πιο βαθιά, αποκαλύπτοντας τον ψυχισμό του χαρακτήρα.

Ο Ryan Gosling αν και γενικά δεν μου πολυαρέσει- ναι, τον έχω δει 
στο Notebook, όχι δεν με στιγμάτισε ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ– ήταν ο χαρακτήρας που εκτός των άλλων πρόσφερε και το comic relief στην ταινία, σπάζοντας τον τέταρτο τοίχο και απευθυνόμενος στον θεατή λειτουργώντας ως ανεπίσημος αφηγητής/σχολιαστής.

O Brad Pitt μου φάνηκε φλατ όπως πάντα, αλλά στην περίσταση ταίριαζε στον ρόλο, ενώ και οι υπόλοιποι ηθοποιοί ενσάρκωναν εξαιρετικά διαφορετικές προσωπικότητες της Wall Street.
Ο Steve Carell από την άλλη, αν και τον έχω συνηθίσει σε πιο κωμικούς ρόλους, εδώ παίζει τον- με θέματα διαχείρησης θυμού- διαχειριστή που βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα σύστημα που μισεί και θέλει να τιμωρήσει.

 

 

 

Related image

 

Από την καρέκλα του σκηνοθέτη, ο υποψήφιος για όσκαρ Adam Mckey μας έδωσε ένα φιλμ που μου θύμισε έντονα ντοκιμαντέρ– μια καταγραφή των γεγονότων που οδήγησαν στην κατάρρευση του 2008 μέσα από τις ιστορίες μερικών ανθρώπων. Ακόμη και οι λήψεις του πολλές φορές θύμιζαν ντοκιμαντέρ, με πλάνα από μακρινές γωνίες και »κουνημένα». Εκτίμησα επίσης πολύ ότι η ταινία εξηγούσε αρκετούς οικονομικού όρους, και μάλιστα σε τραβούσε από την κυρίως υπόθεση και σε μετέφερε σε άσχετα μέρη, όπου μερικοί guest star- βλ Margot Robbie, Selena Gomez κλπ- σου εξηγούσαν με απλούς παραλληρισμούς και παραδείγματα ένα όρο ή μία οικονομική πρακτική.

 

Στον επίλογό της, οι τίτλοι τέλους αναφέρουν τι έγινε μετά την πτώση της αγοράς- 6,000,000 άνθρωποι έχασαν τις δουλειές τους, 8,000,000 έχασαν το σπίτι τους και από όλα τα στελέχη των τραπεζών και της κυβέρνησης που εμπλέχθηκαν σε αυτή την κρίση, δεν τιμωρήθηκε κανένας.

Απάντηση

Pin It on Pinterest